Önerim televizyonda hem öğrencilere, hem yetişkinlere hitap eden ve temel matematiği öğretmeye ve sevdirmeye yönelik ısrarlı (tekrar eden) bir program yapılması. Bunun için özel ve eğlenceli bir öğretim programı hazırlanabilir. Zor sorulara asla girilmez ancak kesirlerden tek bilinmeyenli denklemlere kadar insanlara en basit kavramları tekrarlaya tekrarlaya anlatacak ve sevdirecek bir program uygulanır. Okul sıralarında, bir iki haftada öğretilen, (örneğin kesirler için) gerekirse iki ay azar azar, sindire sindire, örnek vere vere emek harcanır. Matematikle ilişkisi koptuğu için artık o derse sadece not almak için katlanan öğrencilere de, matematiğe ‘ulaşabilecekleri’ hissi verilir.

Hem öğrencilere hem yetişkinlere yönelik böyle bir matematik öğretme ve sevdirme eğitimi bence bir parti programına dahi girebilir.

Arada sırada tartışma programlarının halkın içinden kişilerin katılımıyla yapılmasını öneriyorum bugün fikir kutusuna.

‘Fikir kutusu’ bölümüne bu defa, bir fizik tedavi merkezinin omurga sağlığı için gençlere ve orta yaşlılara yönelik bir saatlik bir kurs düzenlemesi önerimi ekliyorum. Örneğin hangi hareketler bel ve boyun ağrılarını tetikler, hangi hareketler bel ve boyun fıtığı oluşturur, ters bir hareket sonucu şiddetli ağrı olursa ne yapmalı, nasıl oturmalı, hangi temel esneme hareketlerini yapmalı vs.

Bunu düzenleyecek bir fizik tedavi merkezi faydalı bir iş yapmanın yanısıra para da kazanabilir.

Herkesin içtenlikle onay vereceği (İfade özgürlüğünü vurgulayan) kısa bir metin hazırlanır, bir gün ve saat tespit edilir, o gün ve saatte herkes evinin veya işyerinin önündeki sokağa beş dakika için çıkar, ayakta hareketsiz durur ve neredeyse bütün bir ülke, o metni imzaladığını dünyaya böylece duyurmuş olurdu.

Bu seminerde de tanıtımlar böyle başlayınca, yaratıcılık hakkında konuşacağımıza göre katılımcılardan daha ‘yaratıcı’ bir şekilde kendilerini tanıtmalarını beklediğimi söyledim. Sonunda bir arkadaş tam istediğimi verdi ve bir önceki gün başından geçen bir olayı anlatarak kendini tanıttı. İki adam arabadaki bir kadına sarkıntılık ediyorlarmış, müdahale etmiş, kavga etmeye hazırmış ama adamlar geri adım atmış…

Bu arkadaşın adını maalesef hatırlamıyorum ama yönteminin çok hoş bir yöntem olduğunu düşünüyorum. Bir toplulukta konuşma yaparken kendimi başımdan geçen bir olayla tanıttığım oluyor. Aklınızın bir köşesinde bulunsun.

Ekim ayında Knidos’da ay ve güneş aynı anda gökyüzünde belirirmiş. Eski Yunanlılar bu özel günü çok büyük kutlamalarla, ziyafetlerle karşılarlarmış. Reşat Bey de dünyanın çeşitli ülkelerinden doğa ve tarih tutkunlarını her yıl bu özel günde büyük bir organizasyonla Knidos’ta toplamayı ve açık havada büyük bir ziyafet organizasyonu yapmayı hayal ediyordu. Yanılmıyorsam hedefi en az beşyüz kişi getirmekti.

Açıkçası Reşat Bey’in güneş ve ayı gökyüzünde aynı anda görmekten ne kastettiğini hiç bir zaman gözümde canlandıramadım. Canlandırdığım kadarı ile de hayalimdeki sıradan bir görüntü idi. Ta ki dün akşam Knidos yakınlarında Mesudiye – Palamutbükü arasındaki yol kenarı seyir terasında denize bakmak için durduğum ana kadar.

Doğudan dolunayın koyu sarı rengiyle gecenin içine yavaşça doğuşunu seyrettim. Ancak asıl sürpriz tam tersi yöndeydi. Batıda hala gün ışığı vardı. Bir taraftan dolunay doğarken tam karşısından güneş batıyordu. Bir taraf geceydi, tam tersi yön hala gündüz. Dolunayın doğuşu ve güneşin batışı tam ters yönlerde olduğu için aydınlık ve karanlık birbirini fazla etkilemiyor ve çok net görüntüler ortaya çıkıyordu. O anda Reşat Bey’in hangi doğa olayından bahsettiğini anladım ve daha önce araştırmamış olduğum için üzüntü duydum.

Merakım şu; böyle bir olayı açık denizde gözlemek tabii ki mümkün olmalı. Dünyanın başka yerlerinden de mutlaka benzer manzaralar gözlenebilir ama neredeyse 180 derecelik açıyla doğuşun ve batışın bu kadar aynı anda gözlendiği yer sayısı – belki de yanılıyorum – fazla olmayabilir.

Bir ucunda ay bir ucunda güneş olan ve de güneşin ağır bastığı bir tahteravalli !!!

Ya böyle bir görüntüyü hiç beklemediğim için gereğinden fazla etkilendim ya da elimizde böyle bir doğa olayı varken Reşat Bey’in hayalini gerçekleştirememek  incitici.

Sanırım 27 gün sonra, yani 11 ekimde ay ve güneşin tahteravallisini daha iyi görmek mümkün olacak. O günlerde Datça yarımadasında olanlar Knidos’a ya da bahsettiğim seyir terasına uğrarlarsa sanırım hayal kırıklığına uğramazlar.