Aslinda bu film fantezi degil, bizim normal günlük hayatimizin neredeyse tipkisi, mesela benim standart bir hafta içi günüme bakarsak:

Sabah 6:40′da zil calarak veya zili 6:39′da kapatarak kalkış,
banyo fasli
cayın altini yak, Aslinin ilacini folyodan çikar,
folyoyu kutuya tik, ucu prospektüse takilarak kutu dışına taşar,
büyük cay bardagina su koy, ilaç elinde Asli’nin odasina git
6:50 de Aslı’yı uyandırmaya calis, yorgana sarılarak homurdanır
ilacı ve suyu pencerenin kenarina koy, iki dakika sonra gelicem de
Barış’a seslen, homurdanarak uyumaya devam eder
giyin
tekrar baris’a acikli gecikme edebiyatı yap, artık kalkar
tekrar Asli’ya git, ilacı içir
mutfağa git, kahvaltiyi çıkar
Aslinin cantasini söylenerek al, fermuarı kapamadigi icin kitaplar yere dökülür,
Cantayi topla, kapinin yanina koy, yemegi suyu icine yerlestir
kalkmayan varsa en acıkli kaldirma edebiıyatindan yap
ekmek gazeteyi al, kupon uygun sayfada ise kes
bu arada cay demlenmistir
cay kahvaltı gazete, ohh
kahvaltı sirasında arada bir hadi kizim de, homurtular isit
Asli’ya hadi kizim sacini tara de, azar isit
Asli’yi servise gönder, bu arada kediyi tut kacmasin
ikinci cayini ic
Yine geciktik diye fırla
Kosarak arabaya bin, kalk, bahçe kapısına git, Barış’ı bekle
5 dakika sonra Baris ayagini sürüyerek sallanarak gelir
fırla git
ikici kösede Eyüboglu fen lisesi servisi
ücüncü kösede Üsküdar Fen Lisesi servisi
Bazen servis bekelmekte olan Duygu, Aslı’nın arkadaşı, selam verir, büyük degisiklik
Kiziltoprak’da caddeye cikarken biri iki araba selektör yapar, onlar saga
köprüye ben sola Üsküdar yoluna gitmek istiyorum, yollarini kestim, neyse ki bu arabalar sanirim hergün farkli, beni tanımıyordur
Aaaa, araba saatim kendi kendine haftalardan sonra calismaya baslamis, büyük degisiklik ve mutluluk, bir de radyom baslasa, deniyorum, hayir hala calmiyor!
Karacaahmet (Son Durak)
-Zeynep KAmil (İlk Durak),
-Okula Barış’ı bırakıyorum,
-ÜAL’nin arka yolu, Ermeni kilisesi, o köşe senin,, bu köşe benim ve Fıstık ağacı,
-Işıklara aldırmayarak bize yol vermeyen ana caddedeki araçlara içinden söylen, bir iki korna çal ve bir dahaki ışıkta cansiperane geçmeyi başar,
Kadınlar kahvesindeki kadınlara icimden selam, kırk yılda bir durup bir cay icersem, uuf, ne mutlu bana!
Baglarbasi yokusuna giderken soldaki bir köşkün yaslı şoförüne (sonradan adı Hello Man oldu) bir selam,
Baglarbaşından denize inis; sonunda kıyıdayim, deniz ne güzel,
Eger durup denizi koklasam, bu gercekten büyük ayrıcalık, ama malesef imkansıza yakin . Alis Harikalar Dünyası’ndaki gibi “gec kaliyorum, gec kaliyorum”,
Beylerbeyi cikisindan yukari sap, agaclar cok güzel, her seferinde yeniden hayran kal
Kösede nöbetteki askerlere icinden bir selam, bazen hafif bir gercek selam,

Otobüs duraginda bekleyen iki Japon cocuk ve gözlüklü sivri bir genc kadin, kadin ööyle duruyor, tepkisiz, Japonlar da oldukca ifadesiz,
kenar kenar git veya ikinci siradaysan tam dogru yerde sag şeride gec, köprüde en sagda olmaliyim ki denizi daha iyi görebileyim,
köprüye gecerken kösede iki polis, hararetle geç gec yapiyor, söyle bir hizlaniyorum, saatlerdir adim adim gidiyordum, gaz pedalim paslanmis,
polislerin biri genellikle gözlüklü uzun sacli bir kiz, iki polis de kiz ise hem bakmadan “gec gec” yapiyor, hem aralarında konusuyorlar, herhalde yakisikli arkadaslarinin dedikodusunu yapiyorlardir
ve Avrupa’ya hosgeldiniz levhasi
Park yeri arayis, bu günün en heyecanli anlarindan biri, iyi bir yer bulunca cok sevinis
sirkete gel, görevlilerle selamlas,(tüh, yine gec kalmisim)
cay ve su al
Gülay çoktan gelmiş ve cayini iciyor
Bilgisayarı ac, emalilleri, oku, yanitla, v.s.
Gülay sicak su aliyor, bitki cayini icecek, saat tam10:30 olmali, bakıyorum, evet 10:30

Ve saire, sakin bunu sıkılıp yaziyorum sanma, cogunu cok seviyorum, ama ayni Ground Hog Day gibi degil mi?”

1998 lerden kalma bu yazım belgesel niteliğinde, bakalım rol alanlardan okuyan, cevaplayan çıkacak mı.. Mesela “Hello man” merhaba dermiş ))