1980 ağustos ayında Heybeliada Deniz Lisesi’ndeki yedek subaylık görevimden ayrılırken aklımdan aşağıdaki dizeler geçmişti. Uzun bir aradan sonra ilk kez sivil kıyafetlerle okul ve iskele arasındaki çamlık yolda yokuş aşağı yürüyordum.
Sonradan da bu şiiri çeşitli vesilelerle kullandım. Her yerde her zaman kullanabilmeyi de diliyorum. Dostum Yavuz Aksan geçen yıl bu dörtlüğe çok hoş bir isim koydu: Bireyin Anayasası.
Bir gün, bugüne dönüp de bakabilirsem,
Hiçbir şey olmamalı pişmanlık duyacağım
Sunulan her an’a tüm gücümü adadım
Sunulan her an’ı bilincinde yaşadım.
Kemal siteye bakmak cok keyifli, bakalim OVER THE RAIN BOW ile ilgili birseyler bulabilecekmiyim…
Şu anda bir yerlerde gizli olarak var (Tramola’nın sonunda) ama kısa bir süre sonra daha görünür bir yerlerde olacak tahmin ettiğin gibi.
Yeni İtalya gezi notlarını da bekliyorum.
‘Müzik ve Anımsamalar’ benim için ‘Over The Rainbow’ suz olmaz