İyi bir dosttu. Arabamızı uzaktan tanıyacak kadar iyi bir dosttu.
Sadece bizimle değil, açıkçası herkesle iyi dosttu.
Çok sevmişti insanları. Sevgisini kazanmak için insan olmak ve ona biraz ilgi göstermek yetiyordu. Bu kadar koşulsuz sevgi insanın içersinde bir yere dokunuyordu.
Kuyruğunu sallarken değil, kuyruk onu sallarken geliyor gözlerimin önüne ve aradaki onca yıla rağmen nasıl net geliyor.
Bir gün problemsiz çekip gitti, artık nereye gittiyse.
Tanıdığım bütün sokak köpeklerinden farklı bir iz bıraktı yaşamımda.
‘Nasıl bir insanın olunur ve nasıl her insanın?’. Bunu gösterdi bana.
Nasıl bir insanın olunur ve nasıl her insanın?
