“Yazı mı tura mı?” diye sorsa biri ve ucunda önemli bir kazanç ya da kayıp olsa…
“Yazı” deseniz ve kaybetseniz…
‘Keşke tura deseydim’ diye hayıflanmanız anlaşılabilir olurdu.
Yaşamda çoğu seçimlerimiz için böyle hayıflanmaya meylediyoruz.
Seçtiğimiz yolda olumsuzluklar gördükçe, vaz geçtiğimiz yola gereğinden fazla olumlu anlam yüklüyoruz. Sanki ‘yazı – tura’ seçimi yapmışız gibi…
“İki erkek vardı peşimde, daha yakışıklısını seçtim ama bana ihanet etti. Keşke öbürünü seçseymişim”
“Çocuğuma hep hoşgörülü davrandım, hayırsız çıktı, keşke sert davransaymışım”
“O ülkeye karşı tavır aldık, başımıza gelmeyen kalmadı. Keşke o tavrı almasaymışız”
…
Önemli kararlarımıza sonuçlarını gördükten sonra ‘Yazı – tura’ mutlaklığı ile değil, piyango bileti muğlaklığı ile bakmak daha doğru sanki.
Satıcının elinde iki bilet vardı, üsttekini aldınız, amorti vurdu.
Öbürünü alsaydınız belki büyük ikramiye çıkacaktı !
Çok daha büyük olasılıkla da hiç bir şey çıkmayacaktı !
