Hiç beklemediğim anda bir lise arkadaşıma rastladım. Ben araba kullanıyordum, o ise yürüyordu ve beni görmedi.
Kendisini liseden beri görmediysem de yüzünün hatlarını derhal tanımıştım. Kafamda, yüzüne çizgiler eklenmiş, saçları beyazlamış, kilo da almış o bir anlık son görüntüsüyle, sınıfta ön sıralarda oturan ve hep gülen çıtı pıtı genç kızın hayali üst üste bindi. Bir süre sonra genç kızın hayali üste çıktı ve içimde derin bir şefkat uyandı.
Sonra birden farkına vardım ki, o eski arkadaşım için ben hep delikanlılığa ilk adımını atan bir çocuktum. Artık benim bile yabancılaştığım çocuk şeklimin bir insanın hayalinde değişmeden kalmış olması beni gülümsetti. Netliğine şaşırarak kendimi kısa bir an o gözle gördüm.
O çocuğa da şefkat duydum. Yaşamımda ilk kez kendime şefkat duydum.
